के नेपालमा वेश्यावृत्ति हुन्छ ? यो प्रश्नको उत्तरमा सबैले कानुनको कुरा गर्छन् । कानुनी रुपमा मान्य छैन तर हुन्छ । वास्तवमा नेपाल वेश्यावृत्तिको खुला अखडा भएको छ । रत्नपार्क र बसपार्कमा हुने सस्तोदेखि पाँचतारे होटलमा महँगो वेश्यावृत्ति बारे जानकार छन् धेरै भुक्तभोगीहरु । वेश्यावृत्तिलाई कानूनी अड्चन भनेको केवल प्रहरी र राजनीतिज्ञलाई पैसा कमाउने श्रोत खुला राख्नका लागि मात्र हो नत्र लाइसेन्स दिएर यसलाई वैधानिकता दिँदा केही फरक पर्ने अवस्था छैन । यस पेशामा लागेका महिलालाई मात्र होइन कुनै होटलबाट हप्ता आएन भने वेश्यावृत्ति धन्धा चलाएको भनेर होटलवालालाई समाएर थुन्नका लागि मात्र यसलाई अवैधानिक राखिएको छ । “मलाई केही मानिसहरु आयशाको साथसाथै आशा पनि भन्ने गर्छन् । केहीले मलाई क्रिश्चियन ठान्छन् । तर मलाई मुश्लिम, हिन्दू, क्रिश्चियन जसले जे ठाने पनि केही फरक पर्दैन । किनकि मेरो सम्पर्कमा आउने मानिसहरुको कुनै धर्म हुँदैन । मजस्ती स्त्रीको शरीरको नशाका शौखिन, धर्म भेदको कुरा गरेर मलाई भेट्न आउँदैनन् । उनीहरु त मसँग केही घण्टा, साँझ या रात बिताउनलाई मसँग आएका हुन्छन् । किनकि उनीहरुसँग यस्तो काममा खर्च गर्न धेरै पैसा हुन्छ । उनीहरुलाई म भएको ठाउँमा आएर शारीरिक र मानसिक सन्तुष्टि प्राप्त हुन्छ, आनन्द प्राप्त हुन्छ ।” कसैको कन्ट्याक्टमा बसेको छौ कि भन्ने प्रश्नको जवाफमा आयशाले बताइन्– “हो, कन्ट्याक्टमा त म पनि छु, अब यो कुरा अर्कै हो कि मेरो कन्ट्याक्ट एक फाइभ स्टार होटलको उच्च ओहोदामा भएको मानिससँग छ । जो आप्mनो होटलमा बस्ने विदेशी पाहुनाहरुसँगको फोनमा उनीहरुलाई केटीको आवश्यकता भएको कुरा थाहा पाउँछ र मलाई कन्ट्याक्ट गरिदिन्छ । त्यो होटलमा बस्ने मानिसहरु विदेशी, भी.आइ.पी., करोडौंको बिजिनेश गर्ने या गराउनेहरुलाई मेरो जरुरत पर्छ । उनीहरु पाँचदेखि दस हजार रुपैयाँ एक रातको लागि दिन तयार हुन्छन् । म महिनामा पाँच या सात एप्वाइन्टमेन्ट मात्र लिने गर्छु । योभन्दा धेरै म ग्राहक लिन्न । एउटा पुरुषलाई फेरि दोहो¥याउँदिन । अवसर पनि आउँदैन, किनकि मेरो जिन्दगीमा आउनेवाला मानिसहरु आफैं यति व्यस्त हुन्छन् कि आज यहाँ छन् भने भोलि अन्यत्र कतै हुन्छन् । यस्तोमा दोहो¥याउने मौका नै आउँदैन । फेरि यस्ता प्रकारका मानिसहरु आफैं पनि नयाँ टेष्टको बानी परेका हुन्छन् । म पूरै रात दिने गर्छु किनकि यो कुरामा म पूर्ण रुपमा स्वतन्त्र छु । मसँग पनि स्थानको सुविधा छ, साधन पनि आप्mनै छ, अरुको साधन र सुविधालाई पनि म स्वीकार गर्ने गर्छु । महिनामा चालीसदेखि पचास हजार मेरो आम्दानी भएन भने आप्mनो शौख र ऐश्वर्यले भरिएको जिन्दगी बाँच्न सक्दिन । जुन जिन्दगी जिउने बानी मेरो भइसकेको छ ।” दस या पाँच वर्षपछि यो धन्धा छोड्नु पर्नेछ, त्यसपछिको जिन्दगी कसरी बिताउने बारेमा सोच्नु भएको छ ? आयशाले जवाफ दिइन्– “मेरो विचारमा मेरो जिउने स्टाइलमा फरक आउने छैन । आज पनि मसँग लाखौं बैंक ब्यालेन्स छ । जबसम्म म यो धन्धामा लागिरहनेछु तबसम्म त बैंक ब्यालेन्स बढ्दै जानेछ । यो धन्धाबाट रिटायर्ड भइसकेपछि यदि एक्लै बाँच्नु प¥यो भने पनि यसबाट कमाएको धेरै पैसा मैले जम्मा गरिसकेकी हुनेछु । र त्यति पैसाको महिनामा पचास हजार रुपैयाँ ब्याज नै प्राप्त हुनेछ । रुपैयाँ सोची संझी यस्तो धन्धामा लगाउनेछु जसबाट दस बीस हजार महिनामा स्थायी आय भइरहोस् । भविष्यमा आर्थिक पक्षको बारेमा म ढुक्क छु ।” धेरै गोरी, चिटिक्क परेकी, कैलो–कैलो कपाल भएकी, सुन्दर, कोमल शरीर, धनी परिवारकी छोरी जस्ती देखिने एकै नजरमा लोभ्याइदिने आयशा महंगो रक्सी, चुरोट खाने र नयाँ नयाँ फेशनका लुगा लगाउने शौखिन युवती हुन् । उनी महानगरपालिकाको सम्भ्रान्त इलाकामा बस्छिन् । उनीसँग महंगो विदेशी कार छ । उनको घरमा धन, वैभव र ऐश्वर्य सबै छ जुन उनले कलगर्लको धन्धामा लागेर कमाएकी हैनन् । पैतृक सम्पत्ति पनि उनले धेरै पाएकी थिइन् र त्यो सबै एक नम्बरको कमाइको हो । आप्mनो परिवारको परिवेशको बारेमा आयशाले भनिन्– “मैले आँखा खोल्दा मेरो पारिवारिक वातावरण र आर्थिक स्थिति मध्यम वर्गको थियो । मेरी आमा ग्रयाजुएट हुनुको साथै सरकारी स्कुलमा सहायक अध्यापक थिइन् । पिता ब्याचलर अफ इन्जिनियर हुनुहुन्थ्यो । एउटा उद्योगमा काम गर्नुहुन्थ्यो । म जन्मेको तीन वर्षपछि मेरो भाइको जन्म भयो । हामी दुईजना भएपछि आमा बाबुले बच्चा नजन्माउने निर्णय गर्नुभयो । आमा बाबु दुवै बुद्धिमान, कमाउने सोचाइ राख्ने खालको हुनुहुन्थ्यो । बुबाले अचानक एकदिन नोकरी छोडेर अरु नै काम गर्ने निर्णय लिनुभयो । उहाँले इन्जिनियरिङ गर्नु भएकै थियो, त्यसैले कोसिस गर्नुभयो र साउदी अरब जानुभयो । त्यहाँ अगाडि बढ्दै महिनाको तीस–चालीस हजार कमाउन थाल्नु भयो । एक वर्षको कन्ट्याक्टको लागि काममा जानु भएको थियो । फर्केर फेरि काम गर्न जानुको साटो आप्mनै गार्मेन्ट खोल्नु भयो । यो बिजिनेस यति बढ्दै गयो कि दिन रात पैसा थपिदै जान थाल्यो । दुई वर्षमै हामी करोड पति भयौं । हाम्रो रहन सहनको स्ट्याण्डर उच्च भयो । घर, कार, फोन, हरचीजको सुविधा हामीले प्राप्त ग¥यौं । तर भगवान्ले हाम्रो आवश्यकताभन्दा धेरै खुसी देख्न सकेनन् । एकदिन अचानक बुबा कार एक्सिडेन्टमा स्वर्गवास हुनुभयो भन्ने समाचार मिल्यो । हामी एकदमै स्तब्ध भयौं । आमा र भाइलाई सम्झाउने, बुझाउने जिम्मेदारी मैले नै निभाउनु परेको थियोे । बुबाको असामयिक निधनलाई हामीले कहिल्यै भुल्न सकेनौं । हामीलाई उहाँको सबैभन्दा धेरै जरुरत भएको बेलामा उहाँको मृत्यु भएको थियो । तर जिन्दगी र मृत्युमा कसको वश चल्छ र ?” आयशा केही क्षण रोकिएर भन्न थालिन्– “यदि उहाँ जीवित हुनुभएको भए मेरो जिन्दगीका पाइला यतातिर बढ्ने थिएनन् । मलाई आर्थिक कारणले यो पेशातिर ल्याएको हैन । यो पेशामा लाग्नुको कारण मेरो बेग्लै खालको छ अरु युवतीहरुको जस्तो छैन । बुबाले दश लाखभन्दा धेरै बैंक ब्यालेन्स मेरो नाममा मात्रै जम्मा गराइदिनु भएको थियो र यति नै मेरो भाइ र आमाको नाममा थियो । उहाँले हाम्रो पढाइलाई ध्यानमा राखेर नै यो बैंक ब्यालेन्स हाम्रो नाममा राखिदिनु भएको थियो । म र मेरो भाइ विदेशमा गएर उच्च शिक्षा पढौं भन्ने उहाँको इच्छा थियो । उहाँका अनुसार समयको कुनै भरोसा हुँदैन, यदि कुनै कारणले कारोबारमा पैसा डुब्यो भने हाम्रो नाममा रहेको पैसाले हामी पढाइ पूरा गर्न सक्छौं र हाम्रो भविष्य सुरक्षित हुनेछ ।” आयशाले भनिन्– “सानो हुँदा कहिल्यै गाली र पिटाइ हामीले खानु परेन । तर हामीलाई कडा अनुशासनमा राखिएको थियो । समयमै सुत्नु, समयमै उठ्नु, समयमै खानु, सबै कुरामा अनुशासन थियो । हामी सानो हुँदा सीमित आय हुँदा पनि हामीलाई प्राइभेट बोर्डिङमा पढाउनु भएको थियो । त्यहाँ पनि हामीले कडा अनुशासनमा बस्नु पथ्र्यो । मबाट सदाचारको नियमको पालना गर्ने आशा राखिन्थ्यो । कहिलेकाहीं त मलाई यस्तो लाग्थ्यो जस्तो हामी मानिस नभएर मेशिन भएका छौं । स्कुल जानु, फर्केर आउनु, धेरै बेर होमवर्क गर्नु, समयमा टि.भी. हेर्नु, भिडियो गेम खेल्नु, पत्रिका र इंग्लिस उपन्यास पढ्नु यी सबै एकै प्रकारका दिनचर्या थिए । जुन कहिले बिहान हुन्थ्यो, कहिले साँझ र कहिले रात थाहै हुँदैनथ्यो । बुबा आफैंमा अति नै व्यस्त मानिस हुनुहुन्थ्यो र आमा पनि उदास खालको हुनुहुन्थ्यो र हामीलाई माया प्रेम देखाउनु हुन्न थियो । बुबाको पनि यही धारणा थियो, बच्चालाई धेरै माया ग¥यो भने बच्चा बिग्रिन्छन् । सायद यसैले पनि होला आमाले हामीसँग यस्तो व्यवहार गर्नु भएको । या आमाकै स्वभाव यस्तो खालको हो, यो कुरा मैले कहिल्यै बुझ्न सकिनँ । घरको सबै काम नोकरको विश्वासमा थियो । हामी पनि नोकरकै सहारामा पालिएका थियौं । आमा बाबुसँग कुराकानी गर्ने धेरै कम समय हामीले पाउने गथ्र्याैं । यो कुरा हामीलाई नराम्रो लाग्ने गथ्र्योे । म हाँसिरहनु पर्ने स्वभावकी थिएँ । घुमफिर गर्न, कुराकानी गर्न मलाई राम्रो लाग्थ्यो तर यो सबै म घरमा र स्कुलमा कतै गर्न पाउँदिन थिएँ । म दिक्क हुँदै गइरहेकी थिएँ ।” सेक्स अनुभवको बारेमा आयशाले बताइन्– “बुबाको मृत्यपछि मैले धेरै स्वतन्त्रता पाएँ । मलाई आमाले होस्टल पठाइदिनुभयो । मेरी रुम पार्टनर धेरै तेज र मभन्दा उमेरमा पनि जेठी थिई । उसले नै मलाई सेक्सको बारेमा पहिलो पाठ पढाएकी थिई । ऊ लुकीचोरी कहाँ कहाँबाट सेक्स म्यागेजिन लिएर आउँथी । राती कोठाको ढोका लगाएर मेरो ओछ्यानमा छिरेर आपूm पनि त्यो पत्रिका हेर्थी र मलाई पनि देखाउने गर्थी । मलाई पनि आनन्द आउने गथ्र्यो । बदलेर नयाँ पत्रिका हेर्ने उसलाई बानी लागिसकेको थियो । यदि त्यस्ता पत्रिका हेरिन भने उसलाई निन्द्रा नै लाग्दैनथ्यो । ऊ पत्रिका हेर्दाहेर्दै मसँग टाँसिन्थी, मलाई चुम्थी, आलिंगन गर्थी, ऊ आफैं पुरुष बनेर सेक्स आनन्द लुट्न खोज्थी । उसको यस्तो क्रियाकलापबाट मलाई पनि आनन्द आउन थालेको थियो । त्यसैले मैले पनि उसको साथ दिन थालें । हामी दुवै एक अर्काको अङ्गसँग खेल्ने गथ्र्यौं । जाडोको बेलामा यो सबै खेलको सुरुवात भएको थियो । त्यसैले हामी लुगा खोलेर कम्बल ओड्थ्यौं र कम्बल भित्रै एक अर्कासँग धेरै बेरसम्म सेक्सको खेल खेल्थ्यौं । उसले मलाई सेक्स भनेको पाप हैन भनेर विश्वास दिलाएकी थिई । सेक्सको मज्जा लिनु कुनै नराम्रो हैन यो हाम्रो निजी कुरा हो यसमा विरोध गर्ने कसैलाई अधिकार छैन । आयशाले भनेअनुसार कलेजमा केटा केटी सबैसँगै पढ्थे । तर कलेज कम्पाउण्डमा धेरै नियन्त्रण थियो । केटाहरुसँग खुलेर भेट्ने छुट कलेजमा दिइएको थिएन । उसको मित्रता कलेजका केही केटाहरुसँग अवश्य भयो तर कुरा अगाडि बढ्न पाएन । होस्टलमा भएको कारणले ऊ कुनै केटासँग बाहिर घुम्नलाई जान सक्दिनथी, तर डे–स्कलर्स यो बन्देजबाट मुक्त थिए । उनीहरु कलेजको कम्पाउन्डरसँग कुरा गर्थे र कलेजबाट बाहिर घुम्न जान्थे । उसका केही फ्रयांक डे स्कलर साथीहरु आप्mनो लभ अफेयर्सको कुरा खूब चाख लिएर सुनाउने गर्थे ।” रुम पार्टनरसँग बिताएका रातहरु र कलेजका स्कलर केटीहरुको अनुभव सुनेर आयशाको मनमा सेक्सप्रति जिज्ञासा केही ज्यादा नै बढेको थियो । उनको जिज्ञासा पूरा गर्ने अवसर डिसेम्बरको लामो छुट्टीमा घर गएको बेलामा भयो । घरेलु कामदार भुलु, जो आयशाको पिता जीवित हुँदाखेरि नै घरको सामान किन्ने र ल्याउने, सरसफाई गर्ने, चिया–नास्ता बनाउने, अरु सबै घरको काम गर्न तयार रहन्थ्यो । आयशाभन्दा ऊ दुई वर्ष जति जेठो थियो । त्योभन्दा अगाडि आयशाले नोकरलाई नोकरकै रुपमा हेर्दै आइरहेकी थिई । तर विन्टर भ्याकेसनको छुट्टीमा घर जाँदा उसले भुलुको आकर्षक रुप देखेकी थिई । छ महिनाभन्दा कम समयमै भुलुमा यत्रो परिवर्तन आएको थियो । उसको शरीर गठिलो भएको थियो । थोरै अग्लो पनि भएको थियो । दाह्रीजुँगा पनि आएको थियो र सेभ गरेको ठाउँमा हल्का कालो देखिरहेको थियो । उसमा लजाउने र मुस्काउने गुण आएको थियो । आयशाले भनिन्– “छुट्टीमा सामानहरु लिएर जब म घर आएँ तब भुलुले नै हतार गर्दै मेरो स्वागत गरेको थियो । मुस्कुराउँदै उसले सोधेको थियो– ‘आशु होस्टलमा कुनै दुःख त भएन ?’ यहाँ यो बताउन पनि आवश्यक छ कि घरमा सबैजना मलाई आशु नै भन्थे । भुलुले मेरो हातमा रहेको सामान बोक्न खोज्यो, उसको हातले मेरो हातमा छोयो । मेरो सारा शरीरमा करेन्ट लागेजस्तो भयो । मैले ऊतिर छड्के आँखाले हेरें उसमा त्यस्तो कुनै भाव थिएन । सामान बोकेर ऊ छिटै घर भित्र पसेको थियो, बरण्डामा सामान राखिदिएको थियो, म यताउता उसलाई खोज्न थालें । घरमा अरु कसैलाई नदेखेर मैले आमा र भाइको बारेमा सोधेकी थिएँ । भाइ सधैंजसो ब्याडमिन्टन खेल्ने गथ्र्यो र त्यो दिन पनि ऊ खेल्न गएको थियो । आमा कुनै नातेदारको विवाहमा जानु भएको रहेछ । म यत्रोे दिनपछि फर्केर आउँदा पनि मलाई माया गर्ने मानिस कोही थिएन । यो कुराले मलाई दुःखी बनायो । तर दुःख मान्नु पर्ने त्यस्तो कुरै थिएन किनकि म आफैंले तीन दिनपछि आउने खबर घरमा पठाएकी थिएँ । तर तीन दिन पहिला नै होस्टलबाट छुट्टी मिलेको थियो । होस्टल खाली हुनेबित्तिकै म पनि आप्mनो घर आएकी थिएँ । डिसेम्बरको महिना थियो साँझ पर्न थालिसकेको थियो । भुलुले दौडेर गएर मेरो कोठाको सफाइ गरिदियो । र सामान कोठामा लगेर राखिदियो । घरमा कोही नभएको देखेर मेरो मन बारम्बार भुलुतिर गइरहेको थियो । म आप्mनो कोठामा पुगेर केही बेरसम्म सुतेर आप्mनो यात्राको थकान मेटाएँ र फेरि नुहाउँछु भन्ने सोच मानमा आयो र म उठें । लुगा खोलेर हाउस गाउन लगाउन लागिरहेकी थिएँ, ढोकामा कोही आइरहेको जस्तो लागेर हत्त न पत्त फेरि सुतें । मेरो शरीरमा नाम मात्रको लुगा थियो । त्यो लगाउनु र नलगाउनुमा केही फरक थिएन । मैले पेन्टी मात्र लगाएकी थिएँ । मैले सजिलोको लागि ब्रा पनि खोल्दिएकी थिएँ । कोठाको चुकुल लगाउने आवश्यकता महसुस नै भएन किनकि छ महिना होस्टलमा बसेपछि यस्तै लापर्वाही गरेर लुगा फेर्ने बानी परिसकेको थियो । घरमा हुँदा यस्तो बानी थिएन । उता फर्किनेबित्तिकै मेरो मुखबाट “हाय” निस्कियो । कोठा भित्रैसम्म भुलु आइपुगेर मूर्तिजस्तै भएर उभिएको थियो । म ऊतिर फर्केकोले गर्दा उसले मलाई निर्वस्त्र देखिसकेको थियो । उसको हालत झन् खराब भएको थियो । ऊ तुरुन्तै पछाडि फर्कदै बोल्यो– “सरी आशु, मैले त तपाईंको लागि चिया नास्ता लिएर आएको थिएँ ।” उसको आवाज कामिरहेको थियो । “सरी भनिरहनु पर्दैन !” मैले हातमा समाइरहेको स्लीपिङ सुट लगाउँदै भनें–“यसमा तिम्रो केही गल्ती छैन, मैले नै ढोका लगाउनु पथ्र्यो । केही छैन अब त तिमी यता फर्किन सक्छौ मैले लुगा लगाइसकें ।” भुलु मतिर फक्र्यो । आँखा झुकाएरै अगाडि बढ्यो । अगाडि टेबलमा ट्रे राखिदियो । ऊ लुकीलुकी अझै मतिर हेरिरहेको थियो । “तिमीले जे देख्नु थियो त्यो त देखि नै सक्यौ...!” मैले अप्ठ्यारो नमानी भनें– “अब लजाउँदैमा के हुन्छ र । आऊ बस भुलु म तिमीलाई धेरै कुरा सोध्न चाहन्छु । आमाको हालखबर, भाइको दिनचर्याको बारेमा थाहा पाउन चाहन्छु । तिमी सबै कुरा मलाई सुनाऊ ।” मैले टेबल अगाडि राखिएको सोफामा बस्दै भनें । लापरवाह र मदमस्त भावले मैले पूरै सोफा ढाक्दै खुट्टा पसारेर चियाको कप उठाएँ । सुती–सुती चियाको चुस्की लिन थालें । भुलु अझै उभिरहेको थिया । लजाउँदै, अप्ठ्यारो मान्दै लुकी–लुकी मलाई हेर्दै थियो । “बस न किन नबसेको ?” मैले अधिकार जमाउँदै भने । “हुन्छ, तपाईंसँगै आशु ?” मेरो मनमा तुरुन्तै एउटा तरङ्ग आयो र चियाको कप टेबलमा राखेर फुर्तिले उठें र भुलुको नजिकै गएर भनें– “किन मसँगै बस्नु हुँदैन र ?” “हँुदैन !” उसले अप्ठ्यारो मान्दै भन्यो । मेरो हिम्मत बढिसकेको थियो । उसलाई आप्mनो यति नजिक, एकान्तमा पाएर मेरो मनमा जवानीको जोश चढ्न थालिसकेको थियो । मैले उसको काँधमा आप्mनो टाउको राख्दा उसलाई काऊकुती लागेजस्तै भएको थियो । मैले उसलाई धक्का दिएर सोफामा बसाएँ र आपूm उसको नजिकै गएर बसें, उसको टाउको सुम्सुम्याउँदै भनें– “हेर त म तिम्रो छेउमा आएर बसें ...।” अब ऊ आफैं उन्मुक्त भइसकेको थियो । उसले मेरो हात समाएर आपूmलाई छुटाउन खोजेजस्तै ग¥यो । उसको आँखामा स्पष्ट रुपमा नशा छाइसकेको थियो । उसले अप्ठ्यारो मान्दै भनेको थियो– “आशु नानी कोही आयो भने ?” “आयो भने के नै हुन्छ र हामीले केही गरेका त छैनौं ।” मैले भनें । उसको पुष्ठ पाखुरा सुमसुम्याउँदै भनें– “अहिले तिमीले मलाई किन नानी भनिरहेको ? के अझै पनि म बच्चै छु ?” “थाहा छैन !” मैले आप्mनो छाती फुलाउँदै उसको जिऊमा अढेस लाग्दै भनें– “मलाई ध्यान दिएर हेर, हेरेर भन, के मेरो उमेर अझै बच्चाको छ ? अझै तिमीले मलाई बच्चा देखिरहेको छौ ?” उसले आँखा तलतिर हेरिरहेको थियो र खुट्टाको बूढी औंलाले गलैंचा कोट्याइरहेको थियो । ऊ लजाएको देखेर मलाई आनन्द लागिरहेको थियो । मैले सोचिसकेकी थिएँ उसको लाज म हटाएरै छोड्ने छु । मैले भनें– “किन तिमी मतिर हेर्दैनौ ?” “डर लाग्छ ।” “के कुरादेखि ?” “मन के के गर्न चाहन्छ, अनौठो भइरहेको छ ।” “ए त्यसो पो !” म मुस्काएँ– “तिम्रो मनले पनि के के गर्न खोज्यो, मैले त सोचेकी थिएँ तिमी लल्लु पण्डित हौ ।” ऊ चुप लाग्यो । मैले उसको काँधमा हात राखें र बिस्तारै सुम्सुम्याउदै सोधें– “एउटा कुरा बताऊ भुलु !” “के कुरा आशु नानी !” “फेरि नानी ?” “त्यसो भए के भन्नु त ?” “सिर्फ आशु ।” “आशु...।” “हो, बल्ल कुरा बुझ्यौ, अब भन कि तिमीले कुनै जवान केटीलाई छोएर आनन्द पाएको छौ ?” उसले छैन भन्ने इशारामा टाउको हल्लायो । मलाई ऊप्रति यति प्रेम पलायो कि एकै झट्कामा मैले उसलाई अंगालो हालें र साउती गरें । “मलाई हात लगाएर हेर भुलु ...। जुन कुरा आजसम्म मैले किताबमा पढेकी थिएँ त्यो आनन्द म तिमीबाट पाउन चाहन्छु ।” मेरो यस्तो व्यवहारले ऊ आन्दोलित भइसकेको थियो । उसले मलाई अंगालोमा हाल्यो र आप्mनो ओठ मेरो ओठमा राख्दै मज्जाले चुस्न थाल्यो । एक पटक उसको हिम्मत खुलेपछि खुल्दै गयो । ऊ आप्mनो पूरै तागत लगाएर मलाई थिच्न र आलिंगनबद्ध गर्न थाल्यो । फेरि उसले मलाई सोफामै लडायो र मेरो यौनाङ्गमा हातले खेलाएर मलाई साँचो सुखको अनुभूति गराउन थाल्यो । धेरै बेरसम्म मदहोस भएर मेरो होस आयो कि मेरो कोठाको ढोका खुल्लै थियो र तल हलको ढोका पनि खुल्लै थियो । मैले यो कुराको आभास भुलुलाई गराएँ तब ऊ मलाई छुटाएर कुद्दै हलको ढोका लगाउन र कोठाको चुकुल लगाउन थाल्यो । ऊ फर्केर आउँदा म श्रृंगार मेचको अगाडि उभिएर आप्mनो कपाल कोरिरहेकी थिएँ । ऊ पछाडिबाट आएर मलाई अंगालो हाल्यो । अब उसमा लाज र अप्ठ्यारोपना नाम मात्रको लागि पनि थिएन । मलाई काउकुति लाग्न थाल्यो र म यताउता हल्लिन थालें तब उसले मलाई बोक्यो र ओछ्यानमा लगेर सुतायो र मसँगै सुत्यो । मेरो शरीरमा लुगा पनि उस्तै थिए जसले गर्दा उसलाई धेरै सजिलो भइरहेको थियो । उसले जे चाहेको थियो त्यो छिटै प्राप्त ग¥यो । म पनि ऊबाट पूर्ण तृप्त भएकी थिएँ । भुलुबाट प्राप्त गरेको अनुभव निःसन्देह नयाँ थियो साथै जीनवभरको लागि अविस्मरणीय । त्यो दिनपछि पनि सधैं म बसुन्जेल भुलुसँग मेरो सम्बन्ध भइरह्यो । मेरो कोठा अलग्गै थियो । भुलु सानैदेखि मेरो कोठामा आउने जाने गथ्र्यो । त्यसैले उसलाई आउनमा कुनै रोकटोक थिएन । कहिलेकाहीं उसलाई आधारातमा चुपचाप बोलाउने गर्थें । कहिले आमा र भाइ कोठामा नभएको बेलामा हामी घण्टौं एकअर्काको अंगालोमा बाँधिएर सुतिरहन्थ्यांै । भुलु मेरो जीवनको पहिलो केटा थियो र म भुलुको जीवनकी पहिली केटी, त्यसैले ऊ मलाई शारीरिक प्रेम गरिरहेको थियो । छुट्टी सकिएपछि म होस्टल फर्किने बेलामा मलाई बिदा गर्ने समयमा भुलु भावुक भएको थियो । उसले मुख लुकाएर आप्mनो आँखाको आँसु पुछ्नु परेको थियो यो सबै मलाई आजसम्म पनि याद छ । होस्टल पुगिसकेपछि मेरो मन उदास रहन थाल्यो । मेरो रुम पार्टनर त अझै पनि त्यहीं थिई । उसको एकअर्कासँग खेल्ने बानी अझै पनि त्यस्तै थियो तर मेरो स्वाद पूरै बदलिएको थियो । मेरो मुखमा विपरीत लिङ्गीको स्वादिष्ट रस परिसकेको थियो । अब गुलियो दूधले मेरो तृप्ती हुँदैनथ्यो । मैले आप्mनी रुम पार्टनरलाई छुट्टीमा मैले गरेको सबै कुरा सुनाइसकेकी थिएँ । उसलाई आपूmले भोगेको अनुभव बताउँदै म उसको भावना भट्काउने गर्थें । पुरुषसँग गरिएको सहवासमा जुन मज्जा आउँछ त्यो मज्जा बयान गर्न सकिदैन भनेर उसलाई सुनाउँथे । मेरो शरीर हरक्षण कुनै पुरुषको संसर्ग चाहन्थ्यो । म योजना बनाउने गर्थें । केहीगरी मलाई होस्टलबाट बाहिर जाने बहाना प्राप्त भयो भने कुनै केटालाई पट्याएर आप्mनो शरीरको भोक मेटाउने गर्थें । जहाँ इच्छा त्यहाँ उपाय निस्की नै हाल्थ्यो । मेरो एउटा क्लासकै साथी राम धेरै दिनदेखि मलाई लाइन मारिरहेको थियो, पहिला मैले उसलाई इग्नोर गरिरहेकी थिएँ तर छुट्टीबाट फर्किएपछि मैले उसलाई ध्यान दिन थालें । ऊ एउटा सम्पन्न डक्टरको छोरा थियो । गोरो चिटिक्क परेको, स्वस्थ र बढ्दै गरेको । ऊ डे स्कलर थियो, पल्सार मोटरसाइकल लिएर आउने गथ्र्योे । राम उसको बोलाउने नाम थियो । उसको वास्तविक नाम जयराम थियो । जब रामसँग मेरो निकटता बढ्यो तब ऊ मलाई प्राप्त गर्ने, मसँग बाहिर घुम्न जाने योजना बनाउन थाल्यो । सोचविचार गरेर हामीले यो कुराको योजना बनायौं कि कुनै लोकल गार्जेनकोमा जाने भनेर छुट्टी माग्ने र छुट्टी मिलेपछि घुम्न जाने । शनिबार साँझ चार घण्टाको लागि यस्तो खालको छुट्टीको अनुमति प्राप्त हुनेगथ्र्यो, तर जानको लागि लोकल गार्जेन नै हुनुपथ्र्यो । छ बजे भित्र जसरी पनि फर्कनु पर्ने शर्त हुन्थ्यो । छ बजे होस्टलमा एसेम्ब्ली हुन्थ्यो । होस्टलमा बस्ने हरेक केटीहरु त्यो एसेम्ब्लीमा सामेल हुनुपथ्र्यो । छुट्टी दिउँसो दुई बजे दिइन्थ्यो । यो व्यवस्था कोही छुट्टीको बहाना गरेर होस्टलबाट कोही सिनेमा हेर्न नजाओस् भनेर नै यो व्यवस्था होस्टलले बनाएको थियो । केटीहरु लोकल गार्जेनकोमा धेरैजसो जाने गर्थे । मैले पनि लोकल गार्जेनको ठेगाना दिइराखेकी थिएँ तर उनीहरु साधारण चिनजान मात्र भएको मानिस थिए र म कहिल्यै उनीहरुकोमा जान्न थिएँ । त्यसैले शनिबार लन्च गरिसकेपछि मैले छुट्टीको एप्लिकेशन दिएँ । मेरो छुट्टी तुरुन्तै मन्जुर गरियो । मेरो होस्टलका वार्डेन र सुपरिटेण्डेन धेरै कडा स्वभावका थिए । गल्र्स होस्टलमा एकसेएक धनी परिवारका केटीहरु बस्ने गर्थे । त्यसैले उनीहरुलाई अनुशासनमा राख्नु आफंैमा समस्या थियो । वार्डेन र सुपरिटेण्डेन्टले कडा हुनु नै पथ्र्यो । हरेक दिन केटीहरुको केही न केही कुरा अगाडि आउँथ्यो । शनिबार दिउँसो मैले छुट्टी पाएकी थिएँ । पहिलै तय भएअनुसार म आप्mनो ब्वाई फ्रेन्डसँग घुम्न गएँ । जिन्दगीमा पहिलो पटक स्वतन्त्रताको सास फेरेको अनुभव भयो । कुनै अपोजिट सेक्ससँग मेरो आउट डेटिङको पहिलो मौका थियो । एक त यो आप्mनो शहर थिएन, त्यसैले कसैले चिन्ने डर पनि भएन । आजसम्म पनि मलाई राम्रोसँग याद छ, राम मसँग सिनेमा हेर्न जाऊँ भनेर जिद्दी गरिरहेको थियो । उसको सुझाव थियो, छ बज्नुभन्दा पहिला नै हामी सिनेमा हल छोडिसक्ने छौं र ठीक समयमा मलाई होस्टल उसले छोडिदिनेछ । तर म यसको लागि तयार थिइनँ । हल जानुको कुनै अर्थ छैन भन्ने मलाई थाहा थियो । त्यो अँध्यारोमा बन्द वातावरणमा ऊ मसँग प्रेमले भरिएका कुरा गर्ने छ, मेरो शरीर छुनेछ, सुम्सुम्याउनेछ, यो सब प्रकृतिको छायाँमा, खुल्ला आकाशमुनि, कुनै बिरानो ठाउँमा पनि हुनसक्थ्यो । यदि सबै कुरा बाहिर नै हुनसक्छ भने म किन सिनेमा हलको अन्धकारको शिकार बनूँ ? करिब चार घण्टा रामसँग बसेपछि मलाई अनुभव भयो कि ऊ धेरै लजाउने खालको केटा रहेछ । ऊ भावुकतामा बहकिएर प्रेम, स्नेह, विवाहको रटान लगाइरहेको थियो । म भने ऊसँग त्योभन्दा अगाडि बढ्न चाहन्थें । कुल मिलाउँदा त्यो साथ राम्रो नभए पनि नराम्रो पनि थिएन । यसै कारणले मैले अर्काे शनिबारको दिन पनि उसको लागि निकालें । चार–पाँच पटक एकान्तमा भेटघाट गरिसकेपछि मेरो मनले रामलाई मनपराउन छोडिसकेको थियो । किनकि ऊ प्रेमको कुराभन्दा माथि जान सकेको थिएन । यसै बीचमा एक डे–स्कलर केटीसँग मेरो मित्रता बढ्दै गयो । ऊ धेरै बोल्ड, एडभान्स, एक्स्ट्रा मोर्डन र सेक्सको बारेमा खुलेर कुरा गर्ने खालकी साथीको रुपमा मेरो सम्पर्कमा आएकी थिई । मोनाको सम्पर्कमा आइसकेपछि अर्को वर्ष होस्टलमा बस्न छोडेर वुमेन्स लजमा बस्ने निर्णय गरेकी थिएँ । वुमेन्स लजमा समयमा आउने जाने कुनै पावन्दी थिएन । वुमेन्स लजको खुल्ला स्वच्छन्द वातावरणमा रहननाले र मोनाको खुलेर साथ पाउनाले मेरो स्वतन्त्रतामा पूरै पखेटा पलाएको थियो । त्यो नै एक जमाना थियो जसमा मैले पूर्ण स्वतन्त्रता पाएकी थिएँ, आप्mनो स्वभाव अनुसारको उन्मुक्त वातावरण पाएकी थिएँ । कलेज होस्टल छोडेर वुमेन्स लजमा बस्ने कुरामा घरबाट कुनै रोकटोक भएन । रोकटोक गर्ने नै को थियो र ? भाइ अर्को शहरमा होस्टलमा बसेर पढिरहेको थियो । खर्चको कुनै समस्या थिएन । महिनामा दश हजार खर्च होस् या पन्ध्र या त्योभन्दा धेरै भए पनि आमालाई कुनै चिन्ता थिएन । यस्तो पनि समय आयो जब म एकै महिनामा पन्ध्र हजार रुपैयाँ सिध्याउन थालें तर आमाले कुनै विरोध गर्नु भएन । बैंकमा मेरै नाममा धेरै पैसा थियो, मेरो खर्चले त त्यसको ब्याज मात्र पनि सकिदैनथ्यो ।” आयशाले आप्mनी आमाको जिन्दगीमा परिवर्तन आएको कुराको जानकारी दिंदै भनिन्– “म र भाइ घरदेखि टाढा बसेपछि आमाको जिन्दगीमा धेरै परिवर्तन आएको थियो । कयौं वर्षसम्म विधवाको घुम्टो ओढेर बसेपछि उनको विचार बदलिन थालेको थियो । यस्तो विचार परिवर्तन हुनाको कारणमा उनको विवाह अगाडि युनिभर्सिटी पढ्दै गरेको उनको एउटा साथी उनको जिन्दगीमा आएको थियो । उनको त्यो साथी अझै अविवाहित थियो । लोकलाज, खानदानको इज्जत र समाजले उठाएको औंलाको कुनै पर्वाह नगरी आमाले त्यो मानिससँग विवाह गर्ने फैसला गर्नु भएको थियो । कोर्ट म्यारिज गरेर त्यहीसँग बस्न थाल्नुभएको थियो । मलाई र भाइलाई यो कुराको जानकारी चिठ्ठीद्वारा दिइएको थियो । हामी एक पटक फेरि शक्ड भएका थियौं । तर के नै गर्न सक्थ्यौं र ? उहाँले जुन कदम उठाउनु भएको थियो त्यो पछाडि फर्काउन पनि सकिदैनथ्यो । भेट्दाखेरि उहाँले तर्क दिनुभएको थियो, उहाँलाई पनि आप्mनो जिन्दगी बिताउनको लागि कुनै सहाराको आवश्यकता छ । म एकदिन आप्mनो दुनियाँ बसाएर उहाँबाट टाढा हुनेछु । मेरो भाइ पनि पढाइ सिद्धयाएर विवाह गरेर आप्mनो घरजम बसाउनेछ । एक्लो जिन्दगी कहिलेसम्म र कसको सहारामा उहाँले काट्नु हुनेछ ? आमाको यो भनाइ तर्कपूर्ण थियो तर मेरो मनमस्तिष्कमा यस्तो गहिरो झट्का लाग्यो कि त्यसबाट बाहिर आउने बाटो मैले खोज्न सकिनँ । मेरो दिमागले यो कुरा सोच्न सकेको थिएन कि एक अपरिचित मानिसलाई म कसरी बुबा भनूँ ? आमाले उठाएको यो अप्रत्यासित कदमले उहाँका धेरै सम्बन्धहरु आफंै टुटेका थिए । त्यस बेला मेरी साथी मोनाले मलाई धेरै सहारा दिई । उसले मलाई चरेस भरेको चुरोट खुवाउन थाली । जुन खाएपछि केही घण्टाको लागि म सबै कुरा बिर्सिन्थें । ऊ मलाई आपूmसँग लिएर यस्तो ठाउँमा जान थाली जहाँ कोकिन र हेरोइन पिउने शौख भएका युवा केटा केटीहरु भेला हुने गर्थे । उनीहरु सामूहिक रुपमा नशा पिएर एक अर्काको शरीरसँग खुल्ला यौन क्रिडा गर्ने गर्थे । एक अर्काको अंगालोमा बाँधिएर घण्टौं–घण्टा बस्थे र साँच्चै भन्ने हो भने मेरो लागि धेरै कुराहरु नयाँ थिए । नयाँ संसार थियो । त्यो नयाँ संसारमा सामेल भएर मलाई धेरै आनन्द लाग्न थालेको थियो । लामो समयसम्म यो सिलसिला चलि नै रह्यो । मसँग पैसाको कमी थिएन । त्यसैले नयाँ नयाँ खालको नशाको शौखिन हुँदै गएँ । ड्रग एडिक्ट बन्न यो नै राम्रो अवसर थियो । तर एडिक्ट बन्नुभन्दा पहिले नै सामूहिक नशा र व्यभिचारको उक्त अड्डामा पुलिसले रेड हान्यो । सौभाग्य भनौं या संयोग त्यो दिन म त्यहाँ थिइनँ नत्र बेइज्जत हुनेथियो । दस–बाह्र युवा युवतीसँगै मोना पनि समातिएकी थिई । पुलिसले उनीहरु सबैलाई नशामा डुबेको अवस्थामा अश्लील क्रियाकलाप गर्दागर्दै पक्डेको थियो । उनीहरुको फोटो पत्रिकामा छापिएको थियो । त्यसमा कयौं उच्च घरानाका युवायुवतीहरु थिए । केही कलेज र युनिभर्सिटीका युवा–युवती थिए । समाचार पत्रमा धेरै समाचारहरु छापिए र उनीहरुको बदनामी भएको थियो । म बचें र सम्हालिने मौका मिलेको थियो । धेरै हदसम्म आपूmलाई सम्हाल्ने कोसिस गरेकी थिएँ । तर नशा गर्न र सेक्स सम्बन्ध बनाउने जुन बानी बसेको थियो त्यो प्राप्त नभएर शरीर दुख्न टाउको भारी हुन थालेको थियो । मैले आफैं रक्सी किनेर ल्याउने र कोठामा बसेर खाने बानी बसाएँ । नशा त पाइन्थ्यो तर अर्को कुराको पनि मलाई बानी लागिसकेको थियो, त्यो चाहना पूरा गर्नको लागि म बाहिर निस्कन्थें । यता–उता रेष्टुरेन्ट र पार्कमा एक्लै गएर बस्थें । आपूmले चाहेजस्तो मानिस भेटियोस् भनेर यता–उता आँखा दौडाइरहेकी हुन्थें । यदि उनीहरु भेटिएमा आफूसँगै लिएर जाऊँ र शरीर तताऊँ भन्ने चाहना हुन्थ्यो । यस्तो मौका कहिलेकाहीं आउँथ्यो पनि । एक दिन साँझमा एउटा कार भएको मानिससँग मैले लिप्mट मागेकी थिएँ । मेरो उद्देश्य शिकार फसाउनु नै थियो । ऊ धेरै हेण्डसम र शानदार पर्सनालिटी भएको मानिस थियो । उसले मलाई कहाँ छोडिदिऊँ भन्ने प्रश्नको जवाफमा मैले जहाँ छोडिदिए पनि हुन्छ भनेकी थिएँ । म के चाहन्छु भन्ने कुरा उसले बुझिसकेको थियो । ऊ आफंै मेरो शरीरको स्ट्रक्चर देखेर लोभिरहेको थियो । उसले मेरो काँधमा हात राख्यो र कुनै स्थानमा लिएर गयो । त्यो एक शानदार महल थियो । त्यहाँ उसले आप्mनो साथीसँग भेट्यो । हामी तीनैजना बसेर रक्सी खायौं, राम्रो खाना खायौं, त्यसपछि दुवै मिलेर मसँग सेक्स गरे । त्यो दिन कारवाला मानिस जब मलाई छोड्न आएको थियो तब उसले एक खाम मतिर अगाडि बढायो र मलाई प्रस्ताव ग¥यो, यता–उता हिंडेर ग्राहक खोज्नु धेरै रिस्कको काम हो, भेटिने ग्राहक शरीफ हुन्छन् भन्ने जरुरी पनि छैन । यदि म उसको सम्पर्कमा आउन मन पराउँछु भने उसले सुविधाजनक तरिकाले मेरो लागि ग्राहक खोजिदिनेछ । मैले होस्टल पुगेर त्यो खाम खोलेर हेर्दा त्यसमा पाँच हजार रुपैयाँ थियो । यस प्रकारले म भन्न सक्छु कि कलगर्लको रुपमा त्यो नै मेरो पहिलो कमाइ थियो । त्यो कारवाला मानिसको प्रस्ताव मैले स्वीकार गरेकी थिएँ । अगाडि पनि भेट्दै गर्ने र कन्ट्याक्ट गरिरहने कुरा मैले मानेकी थिएँ । म आफैंलाई पनि लागिरहेको थियो म जे गरिरहेकी छु त्यो काममा रिस्क छ । जे मैले गरिसकेकी थिएँ त्यसमा मलाई आश्चर्य लागेको थियो । अहिलेसम्म म कुनै खतरामा कसरी परिन ? त्यो कारवालाको सम्पर्कमा आइसकेपछि उसले राम्रो ग्राहकहरु खोजिदिन थाल्यो । त्यसपछि म सोच्न थालें बेकारमा मेरो शरीर र जवानी फ्रिमा दिइराखेकी थिएँ । त्यो महिना मैले धेरै कन्ट्याक्ट पाएँ । मैले त्यो महिनामा चालीस हजार रुपैयाँ कमाएँ । त्योभन्दा पहिला बेकारको खर्चमा मेरो बैंक ब्यालेन्स घट्दै गइरहेको थियो । त्यसलाई मैले जस्ताको तस्तै राख्न सुरु गरिदिएँ । म यो कलगर्लको पेशामा आर्थिक जरुरत या बाध्यतामा आएकी हैन र मलाई यस्तो भन्नमा कुनै संकोच पनि लागिरहेको छैन । यो पेशामा आउनुको कारण मेरो शारीरिक भोक र बिग्रेको बानी हो । जसरी कुनै मानिसलाई मःम खाने बानी छ र ऊ यदि मःम पसल अगाडिबाट गइरहेको छ भने उसले आपूmलाई मःम नखानबाट रोक्न सक्दैन । त्यसैगरी मलाई नयाँ–नयाँ पुरुषको सम्पर्कमा सधैं आउने नशा चढिसकेको थियो । पुरुष संसर्ग प्राप्त गर्न नपाउँदा मेरो शरीर दुख्थ्यो । पढाइ–लेखाइबाट मेरो मन हटिसकेको थियो । मैले पढाइको आवश्यकता नै सम्झिइनँ । त्यो कारवाला मानिसको सम्पर्कमा आइसकेपछि मेरो बुद्धि धेरै हदसम्म खुलिसकेको थियो । भन्न सकिन्छ कि म द्रुत गतिमा परिपक्व हुँदै गइरहेकी थिएँ । पढाइ छोडेपछि आप्mनो कुनै बास हुनु पर्छ भन्ने सोचें । एक वर्ष भित्र मेरो कलगर्लको पेशाबाट यति पैसा आइसकेको थियो कि राम्रो ठाउँमा जमिन किनेर मैले घर बनाउने योजना बनाएँ । त्यसपछि मैले मेरो एक्लो जिन्दगीलाई आवरणले ढाक्नको लागि एक कम्पनीमा सेक्रेटरीको काम गरें । त्यो कम्पनीको मेनेजरसँग म त्यो कारवालाको माध्यमबाटै आएकी थिएँ । ऊ ममा लोभिएको थियो । त्यसैले आप्mनो सेक्रेटरी बनाउन सजिलै तयार भयो । म राम्रोसँग अंग्रेजी बोल्न सक्थें । मेरो उठ–बस कुराकानी सबै उच्च स्ट्याण्डरको थियो । त्यसैले सजिलै मैले नोकरी पाएकी थिएँ । आजसम्म पनि म त्यही कम्पनीमा सेक्रेटरीको नोकरी गरिरहेकी छु । मैले सुरुमै पनि भनिसकेकी छु मेरो स्तर धेरै उच्च छ । मसँग आप्mनो कार, राम्रो घर, आधुनिकताको सम्पूर्ण सुविधाहरु छन् । घरपरिवारसँग सम्पर्क छैन जस्तै छ ।” उनको कसैसँग प्रेम भएको छ भन्ने प्रश्नको जवाफमा आयशाले अस्वीकार गर्दै भनिन्, “यसबारेमा मैले कहिल्यै सोचिनँ । उनी आफैं प्रेमको चक्करमा परेर कुनै एक पुरुषकी भएर बस्न चाहँदिनन् ।”